Inpakken en wegwezen

(Larissa 30 jr, 22 weken zwanger)


Nog even geduld
Holy moly, wat heb ik er een zin in! Ik leef inmiddels al een paar maanden op wolken maar nu, nú gaan we ook nog naar New York. Nou ja nu, nog even geduld. Eerst de koffers pakken.


Realisatiemomentje
Oké, even een break. Opeens realiseer ik me hoe makkelijk het inpakken van de koffer gaat. Terwijl ik me nu bezig houd met welk jurkje er mee gaat en of ik mijn krultang wel heb ingepakt, bedenk ik me dat ik me over een paar maanden alleen maar bezig houd met hoeveel luiers er mee moeten, of ik het mannetje zijn zwemband wel heb ingepakt en of de krultang wel mee moet omdat ik er waarschijnlijk toch niet aan toe kom. Hmm nee, die krultang MOET mee. Dames en heren, ik wil en zal geen ‘moeke’ worden.. hoop ik :p


Verandering
Waar ik normaal de handbagage vol gooi met mijn geitenwollensokken ‘sudoku pocket edition’, mijn dagboek, make-up en wat magazines, is er nu plaats gemaakt voor leesvoer over baby’s, flightsocks, foliumzuur en een mini flesje bio-olie. FF serieus Laris! Flightsocks? Ja hallo, weet je wat voor olifantenpoten je als mamma in spé kan creëeren in een voertuig op 10.000 meter hoogte! Denk je echt dat bio-olie de striae tegengaat? Welnee, maar de illusie voelt wel prettig. En hoezo is lezen nu opeens wel leuk? Toch een beetje voorbereiding 😉

Er vindt onbewust al een hele verschuiving plaats. Alhoewel de verschuiving momenteel alleen nog in mijn tas plaatsvindt, weet ik dat er een ware aardverschuiving zal ontstaan zodra ons kleine hompie op aarde is. We kunnen ons alleen maar zo goed mogelijk voorbereiden en afwachten. Afwachten? We kunnen niet wachten! We kijken enorm naar je uit!


Scheerlijn
En nee, dan doel ik niet op een touw dat je tentje overeind houdt op de camping. Ik zie mezelf inclusief luchtbed al die snikhete tent uitdrijven. Of voor de 25e keer de wandeling richting het toiletgebouw maken, met een rol papier onder mijn oksel. ‘Hoi, mijn naam is Larissa. Ik ben zwanger en moet inderdaad de héééle dag naar de WC!’ No thanks! We slapen bij familie in huis, thank god!

De scheerlijn waar ik op doel zit uhmmm, ergens onder mijn navel. Jaaaa, ik weet echt wel waar mijn scheerlijn zich bevindt. Maar mensen, er zit een buik voor! Ik kan ‘het’ niet meer zien. Oké, met heel veel moeite kan ik de boel nu nog zelf bijhouden. Maar je denkt toch zeker niet dat men tijdens de bevalling mijn landingsbaan niet eens meer terug kan vinden? Dat waar het allemaal begon! Nee nee, dat mag en kan écht niet. Oftewel: ‘moppieeee, kan je even helpen?’ Haha, dat wordt nog wat!


Flightsuit
Vraag me niet waarom. Om de één of andere reden wil ik altijd opgedoft en gekleed Schiphol betreden. Ik hoor jullie zeggen ‘Waarom?’ :p Het zal wel iets te maken hebben met vakantie en enthousiasme. Uiteindelijk loop ik na negen vlieguren, net als iedereen het vliegtuig uit alsof ik overreden ben door een vrachtwagen. Toch is het kwartje nog steeds niet gevallen.

Toen ik mijzelf gisteravond tijdens het eten hardop afvroeg wat ik deze keer aan zou trekken, attendeerde Jef mij erop dat ik nu toch echt gewoon een joggingpak aan mag trekken. ‘Schat, je bent zwanger. Maak het jezelf gemakkelijk’. Vooruit! Hij heeft gelijk. Ik heb vandaag mijn eerste flightsuit van joggingstof gekocht. Hij gaat aan maar dan wel met make-up en mijn haar in de krul. Zonder is echt een stapje te ver 😉


Plofkip
Goh New York, leuke bestemming. Maar ook al over alle lekkernijen nagedacht? ‘Tuurlijk!’ Dat is mij als zwangere alleseter niet ontgaan! Ja lieftallige lezers, deze meid komt waarschijnlijk terug als plofkip maar de aankomende weken ga ik mezelf al het lekkers écht niet ontzeggen! Kom maar op met die hotdogs, donuts, bagels en pretzels. En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat ik straks toch werkelijk door Little Italy mag waggelen. ‘Hallo douane, ik heb inderdaad 20 kilo overgewicht. De ene helft heb ik op mijn dijen geplakt en de rest zit in de koffer. Het bevat namelijk een voedselvoorraad waarmee ik een eventuele hongersnood in de aankomende 18 weken kan overleven.’


So long
Zo wij zijn er klaar voor. Op naar het vliegveld. En ook dit gaat nu nog met groot gemak. Koffertje afgeven, inchecken, rondje lopen, ergens wat drinken en daarna snel de lucht in. Volgend jaar geven we ook een kinderwagen af, heb ik een kind op m’n arm, checken ze drie paspoorten, nog even een schone luier en is zijn flesje wel mee? Alsof je voor het eerst met het vliegtuig op vakantie gaat, zo spannend! Genoeg over straks, eerst New York. En toch al een beetje met z’n drietjes. So long dierbare koeien, molens en blokjes kaas. Hellooooo Big Apple!

See ya!

Liefs Larissa

Over Larissa

Larissa (34) woont samen met Jeffrey en is mamma van Jax. Ze kan niet wachten tot nummer twee er is. Maar dankzij een portie nuchtere humor houdt dit bezige bijtje het wel uit tot begin juni.

Alle blogs van Larissa →

Reacties op deze blog

Discussie zien we graag, maar wel met respect voor elkaar. Je kunt reageren met achterlating van je e-mailadres en je voor- en achternaam. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 400 woorden. Upload geen foto’s groter dan 500kb!

  1. Linda op zegt:

    Super leuk verhaal! Geniet van jullie vakantie en alle voorpret i.v.m de komst van de kleine! Liefs Linda Koeten

  2. Celine op zegt:

    Als je dan toch in Amerika bent moet je voor je beeb echt even shoppen bij Carters!! Ze hebben daar zoveel leuke, schattige dingen! En t voordeel is dat niet heel baby-nederland in de kleertjes rondkruipt 😉
    Geniet van je baka vakantie!

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *