Oost West, thuis best…

SW8A7228
Fotograaf: Zargun Roghbar

Ja. Ik weet het. Het is de tijd. De hoogste tijd. Waar dit normaliter de aanzet is tot het uitdoen van het licht in de kroeg betreft het hier een nieuwe blog… Ik zal eerlijk bekennen dat de afgelopen weken, of zelfs maanden, echt ontzettend druk geweest zijn. Naast het wennen aan alle nieuwe gezinsperikelen had ik een ontzettend drukke periode in de theetuin. Daarbij nog een bruiloft hier op het erf die ik voornamelijk zelf plande. Roerige tijden aan het Gein. Nu was het niet ‘zo maar’ een bruiloft, nee het was die van ons! Met inmiddels al zoveel potentiële bruidskinderen op de boerderij werd het wel eens tijd om die laatste stap van verbinding aan te gaan met elkaar. Ik dacht het al een tijdje, en Gijs zette dit 1 januari eindelijk eens om in een actie.

Ik kan me trouwens wel goed indenken waarom de traditionele wijze van het inwikkelen van je relatie is ontstaan, het geloofsaspect even buiten beschouwing latende. Zo zal het doen van alle inkopen, het regelen, de overleggen et cetera, vele malen relaxter verlopen zonder daarbij vier kinderen om je heen die afwisselen aan je been hangen, of op andere manieren duidelijk maken dat ze je echt nodig hebben. En dat al dat geregel wel even kan wachten. Want eh, waar was ik ook alweer mee bezig? Niet bepaald efficiënt zoals je begrijpt.

D160625FE2055b
Fotograaf: Femke van Egmond

Daarbij verloopt de grote dag zelf waarschijnlijk ook heel anders wanneer je gewoon met zijn tweeën bent. De (fantastisch aardige) ambtenaar die de ceremonie leidde zei dat hij nooit eerder had meegemaakt dat een bruidje tijdens de ceremonie de zaal had verlaten. Maar toen ik daar zat, met mijn ‘bijna echtgenoot’ aan mijn zijde, werd mijn aandacht nogal van zijn mooie speech afgeleid door mijn kleine meisje,  die daar ergens achter de deur haar schelle gehuil door de hoge, vooral galmende, zalen van het gemeentehuis te Weesp tentoon deed spreiden. Totaal niet relaxt. En als moeder weet je toch het beste hoe je een emotioneel dieptepunt van zo’n kleintje het beste de kop in druk. Eeeeeeh, ja… Wat zei u ook alweer? Anyway, we zijn getrouwd. En gelukkig hebben we de foto’s nog. Bijkomend voordeel dat op een foto geen audio effect zit…Hannah zal het fotoboek dus zeker niet verstoren.

D160624FE1304b
Fotograaf: Femke van Egmond

En prinsesjes waren het hoor, die kleine meiden. De twee broers, in 5-delig pak, natuurlijk ontzettend stoer. En dat is ook het mooie van foto’s, de meiden zien er werkelijk uit als engeltjes. Dat Marije in werkelijkheid gewoon een bouwvakker in prinsessenkleding is zou je echt niet zeggen wanneer je de foto’s ziet. Want natuurlijk zaten na de eerste dag (wij trouwden er in twee, luxe!) de scheuren al in de tule en een geplette naaktslak tussen de lagen van haar rok. Ach, na de eerste avond heb ik dat jurkje nog even wat opgepoetst. Waar die babydoekjes al wel niet goed voor zijn! Je zag er op dag twee vrijwel niets van. Althans, op de foto’s dan 😉

En voelt het nu anders? Daar kan ik kort over zijn. Nee. We worden momenteel nog net zo ‘geleefd’ door het gezin en de boerderij als daarvoor. Die uitspraak kan negatief worden geïnterpreteerd maar zo bedoel en voel ik dat niet. Kinderen zijn nou eenmaal niet vatbaar voor wittebroodsweken, die gaan gewoon lekker door. En gelijk hebben ze, witte broodjes hebben we wel in de vriezer. Dat zijn de stokbroden die nog over zijn van de bruiloft. Dus ondanks dat wij de komende weken alleen nog maar stokbrood eten, en wijn moeten drinken (heel vervelend!) ben ik gewoon blij dat ik overal genoeg van heb in geslagen. Want wat was het, met voor ons een DJ, en een springkussen en animatie voor de kinderen, een heerlijk feest. Wij hebben genoten! En nu is het tijd…. De hoogste tijd. Tot de volgende keer meiden, ik doe het licht uit 😉

Liefs,
Femke


Liefs Femke

Over Femke

Vijf jaar geleden zagen we hoe de Friese Femke er vandoor ging met boer Gijsbert in BZV. Intussen wonen ze samen op de boerderij en is in januari hun gezin uitgebreid met dochter Hannah. Op deze pagina vertelt ze over het reilen en zeilen van haar drukke gezinsleven én hoe ze dat combineert met een succesvolle theetuin www.deboergondischetafel.nl

Alle blogs van Femke →

Reacties op deze blog

Discussie zien we graag, maar wel met respect voor elkaar. Je kunt reageren met achterlating van je e-mailadres en je voor- en achternaam. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 400 woorden. Upload geen foto’s groter dan 500kb!

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *