Partneravond

“Schat, moet ik echt mee vanavond naar die cursus?” “Jahaaa, we gaan heus niet puffen hoor, het is gewoon informatie over de rol van de partner tijdens de bevalling.” “Duurt het lang dan?”

Fantaseren
Bovenstaande dialoog moet voor de meeste vrouwen niet geheel onbekend voorkomen. Snel aten we ons avondeten op en adviseerde ik Daniel om toch echt even andere kleding aan te trekken voordat we naar de cursus gingen. Toen alle toekomstige papa’s en mama’s netjes in een kring zaten begon onze docente Halberta te vertellen over de bevalling. Mijn gedachten dwaalde af en toe af naar andere zaken. Aangezien ik momenteel ruim 37 weken zwanger ben, fantaseer ik regelmatig over hoe het zal zijn wanneer ik ons kleine wondertje dan eindelijk vast mag houden.

Zin of geen zin?
Daniel bleef bij de les. Toen Halberta vroeg of er mannen waren die de eerste tekenen van de bevalling konden vertellen, riep Daniel dat het breken van de vliezen en het starten van de weeën het begin konden zijn. Trots riep ik “goed zo schatje”, en knikte Halberta bevestigend. Toen de plaatjes van de uitdrijving werden getoond zakte mijn enthousiasme weer wat af. Hallo moet dit echt? Straks denkt mijn vriend nog dat ik voorgoed verminkt raak daar onder. Ik keek af en toe naar links om een blik van Daniel’s gezichtsuitdrukking te kunnen opvangen. Tot mijn verbazing zat hij heel aandachtig te luisteren en kijken naar Halberta’s spannende verhalen over de uitdrijving. Uhh oke, dacht dat meneer geen zin had in deze partneravond??

Do’s en don’ts
De hele checklist werd doorlopen. Waar moet je als man opletten? Wat kan je doen en wat kan je vooral beter niet doen? “Wanneer je vriendin roept dat ze moet gaan poepen, dan moet je toch echt wel zorgen dat er razendsnel een verloskundige komt, desnoods bel je 112” werd ons geadviseerd. Ja inderdaad, want dames, wanneer dát gevoel er eenmaal is, weet je dat het einde bijna in zicht is. Het kindje ligt dan zo laag in je bekkenbodem, dat het met het hoofdje tegen je endeldarm aandrukt. En als alles goed verloopt heb je niet heel veel later je kindje in je armen. Op zich dus geen overbodige luxe om dan een verloskundige aan je bed te hebben staan.

Puffen
Toen alle informatie besproken was, werd ons verteld dat we nog even de ademhaling gingen oefenen. Ja, aha heel leuk, maar dat betekent dus toch dat we gaan puffen? Zachtjes zei ik in mij vriend zijn oor; “sorry schat, ik wist echt niet dat we dit gingen doen”. Daniel leek zich niets van mij aan te trekken en luisterde aandachtig naar de gegeven adviezen. En ja hoor, daar zaten we dan, Daniel achter mij met zijn handen laag op mijn buik. Ik moest eigenlijk een beetje lachen, maar probeerde serieus mee te puffen. Ik deed echt mijn best maar volgens Daniel moest ik echt beter uitblazen. “Je moet even wat harder blazen Ils!” Dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn moge duidelijk zijn. De aanstaande papa van mijn kindje is gewoon een kanjer! Hij gaat me er doorheen slepen, ik weet het zeker. Binnen nu en een aantal weekjes is hij fanatiek met mij mee aan het puffen en zetten we samen ons wonder op deze wereld. Waar een partneravond al niet goed voor kan zijn he?

Volgende week krijgen we les van een lactatiekundige. Ik kijk er erg naar uit, ik wil graag borstvoeding gaan geven en ben benieuwd naar haar adviezen.

Tot volgende week,

Liefs Ilse

Over Ilse

Ilse woont samen met Daniël en is moeder van Carice. Ze beschrijft haar moederschap op een luchtige wijze en voorziet haar blogs van een flinke dosis humor.

Alle blogs van Ilse →

Reacties op deze blog

Discussie zien we graag, maar wel met respect voor elkaar. Je kunt reageren met achterlating van je e-mailadres en je voor- en achternaam. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 400 woorden. Upload geen foto’s groter dan 500kb!

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *