Roze wolk en de baby blues

 

Zoals jullie weten hebben wij een aantal weken geleden voor de tweede keer roze muisjes mogen serveren. Ik voel me echt onwijs gezegend met al twee keer blauwe, en nu dan ook twee keer roze muisjes in huis gehad te hebben. Blauw-roze-blauw-roze, alsof het op bestelling gaat! Ja, de kleur muisjes natuurlijk wel, maar de bijbehorende kleintjes moeten je toch echt gegund zijn… De afgelopen kraamtijd heb ik daar vaak aan gedacht, en enige dankbaarheid voor vier gezonde kinderen is op zijn plek. Toch waren de muisjes in eerste instantie het enige die naast de kleertjes voor kleine Hannah echt roze gekleurd waren. Ik zal het maar openlijk bekennen: De roze wolk was niet in zicht.

 

‘Genieten!’
Terwijl ik bij mijn eerste keer blauwe muisjes daar boven wel echt heerlijk op een roze wolk bivakkeerde, had ik de eerste kraamweken eerder last van de baby blues. Eind vorig jaar hoorde ik van iemand uit mijn vriendenkring dat haar zus ook niet helemaal van haar kraamtijd kon genieten. Slaaptekort, daarbij niet altijd een partner in de buurt die kan helpen, maken het soms niet eenvoudiger. En als dan daarbij iedereen nog tegen je zegt dat je ‘vooral van deze eerste tijd moet genieten’ ligt op de loer dat je aan jezelf gaan twijfelen als dit niet het geval is. Na inmiddels vier kleintjes heb ik al heel wat tegenstrijdige emoties mee gemaakt in die eerste tijd. Mijn advies aan die vriendin luidde dan ook dat ze zich maar beter aan het gevoel ‘geleefd te worden’ over kon geven, en dat het goede nieuws was dat het snel beter zou gaan. Wat ik toen niet wist is dat ik enkele weken later nog vaak aan dit advies terug zou denken, omdat ik er zelf af en toe ook even doorheen zat.

 

Op zoek naar de gebruiksaanwijzing
Nu ik dit schrijf is ons kleine meisje 8 weken oud. En ik realiseer me ter dege dat het ook niet niks is, moeder worden. Het is werkelijk waar één van de mooiste en meest bijzondere gebeurtenissen in je leven: De zwangerschap, je lichaam dat verandert, zo’n nieuw leventje dat zich in negen maanden in je buik ontwikkelt, en uiteindelijk de geboorte. Het is bijna niet te bevatten wat er allemaal in dit relatief korte tijdsbestek gebeurt. En soms duurt het even voordat je de gebruiksaanwijzing van zo’n kleine dot hebt uitgevogeld. Zeker in zo’n groot gezin als het onze is het voor iemand zoals ik, die toch graag enige controle heeft, af en toe even een pas op de plaats doen. Je overgeven aan de ‘waan van de dag’. Dus wie vanaf dag 1 al van de daken kan jubelen van geluk: Wat heerlijk! Geniet er van! En voor wie af en toe last heeft van minder gelukkige gevoelens: Ook dit is volkomen normaal. Maar zoals ik al zei: Het gaat (bijna altijd) snel beter. (Als dat niet het geval is, twijfel niet aan jezelf, maar zoek alsjeblieft goede hulp).

 

Toch een roze wolk
Inmiddels ken ik al Hannah’s huiltjes, en weet ik wanneer er echt iets aan de hand is en wanneer ik haar wel even kan laten pruttelen. Zo krijgen we al wat ritme terug, en zijn de andere kleintjes ook helemaal gewend. Ze zijn alle drie zo trots op hun kleine zus! Siem’s eerste woordje na ‘papa en mama’ is ‘Hannah’. Ze is werkelijk waar niet meer weg te denken uit ons gezin.

Als ik ’s ochtends dat lieve kleine snuitje ontspannen zie liggen in haar bedje, maakt mijn hart een sprongetje van liefde… Het duurde misschien even, maar voorlopig zitten wij lekker op die roze wolk!

Liefs Femke

Over Femke

Vijf jaar geleden zagen we hoe de Friese Femke er vandoor ging met boer Gijsbert in BZV. Intussen wonen ze samen op de boerderij en is in januari hun gezin uitgebreid met dochter Hannah. Op deze pagina vertelt ze over het reilen en zeilen van haar drukke gezinsleven én hoe ze dat combineert met een succesvolle theetuin www.deboergondischetafel.nl

Alle blogs van Femke →

Reacties op deze blog

Discussie zien we graag, maar wel met respect voor elkaar. Je kunt reageren met achterlating van je e-mailadres en je voor- en achternaam. Om de toegankelijkheid en leesbaarheid van de discussie te bevorderen geldt een maximale reactielengte van 400 woorden. Upload geen foto’s groter dan 500kb!

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *